جمعه بیست و دوم آبان ۱۴۰۵ - 19:12 - سیدعلیرضاشفیعیمطهر -
#طنزسیاهنمایی. 1010
میان «من» و «دشمن» پُل بسازیم
💖 ☀️ 💖 ☀️ 💖 ☀️ 💖💖 ☀️ 💖 ☀️
گفت:
به نام خداوند لوح و قلم
که صلح و صفا آفرید از عدم
خداوند صلح و مدارا و مِهر
بشیر بشر بر سریر سپهر
زبان آفرید از برای بشر
که با گفتگو حل کند خیر و شر
به همزیستی روی آور عیان
به نوش بیان نه به نیش سنان
گفتم:
میان «من» و «دشمن» پُل بسازیم
به جای خشم و کینه گُل بسازیم
ز بذر گفتگو در بستر دل
ز خار و خس،گُل و سُنبُل بسازیم
گفت:من سخنم را با شعر شروع کردم.تو دیگر چرا شعر خواندی؟
گفتم: من فکرکردم قصد مشاعره داری!
گفت: اتّفاقاً تو هم در راستای موضوع شعر من شعر سرودی. پس چه خوب دربارۀ همین موضوع صحبت کنیم.
گفتم: بفرما! واقعاً موضوع سرودههای ما مهمترین بحث روز است.
گفت: هر جنگ، نشانۀ شکستِ انسان و انسانیّت است ،نه در میدان جنگ،که در عرصۀ فرهنگ! وظیفۀ یک حاکم دانا و با لیاقت، افروختن آتش نیست؛ بلکه وظیفهاش نگهداشتن چراغیست که نگذارد انسانها و سرزمینش نابود شوند و قدرت یک حاکم در پیروزی در جنگها نیست. قدرت، آنجا معنا دارد که ویرانی را متوقّف کند و جنگ زمانی آغاز میشود که قدرت جای مسئولیت مینشیند و وظیفۀ حاکم شایسته، حفظِ آبادانی یک سرزمین است، نه اثباتِ قدرت و غرور خویش.
گفتم: آنکه میتواند جنگ را متوقّف کند و نمیکند، در ویرانی شریک است حتّی اگر خود ویرانگر نباشد.
گفت: گویند وقتی اسکندر مقدونی به چین رسید، در محل فرماندهی لشکر، شبانه با سردارانش مشغول گفتگو دربارۀ نقشه و برنامۀ جنگ بود که دربان آمد و گفت:
فرستادۀ پادشاه چین بر در است و اجازۀ ورود میخواهد، او را به درون آوردند.
بایستاد و گفت:
چیزی که برای گفتن آن آمدهام برنمیتابد که دیگری نیز بشنود.
اسکندر حاضران را مرخّص کرد و گفت: بگو هر چه میخواهی.
گفت: من امپراتور چین هستم، نه فرستادۀ او و برای گفتگو و صلح آمدهام.
اسکندر با تعجُّب گفت: چه شد که از جان باک نداشتی و به نزد من آمدی؟
گفت: چون میدانم از کشتن من بهرهای نخواهی برد.
اسکندر دانست که مردی با خِرد است.
پس گفت: باج سه سال چین را میخواهم تا بروم.
گفت: اگر بپذیرم، مردم مرا میکشند که چنین ثروتی به تو دادهام.
اسکندر گفت: اگر باج یک ساله بستانم چه شود؟
گفت: بهتر باشد و گشایش بیشتر. پذیرفت و رفت.
بامداد که شد سپاهی گران از چینیان گرداگرد سپاه اسکندر را گرفته و محاصره کرده بود. چنان که اسکندر و سپاهش از محاصره و نابودی ترسیدند.
اسکندر به ملاقات امپراتور چین رفت و گفت: دیشب قول دادی و امروز نیرنگ زدی؟
امپراتور گفت: نه، من بر سرِ قولم هستم! این سپاه را آوردم تا بدانی که اگر با تو از درِ صلح درآمدم، از ناتوانی نبود. هراس جنگ و بیم ویرانی سرزمینم حتّی در صورت پیروزی را داشتم.
اسکندر را خوش آمد و گفت: مرد باخردی چون تو ،هرگز خوار نشود و باج نيز نپردازد.
از گرفتن باج درگذشتم و میروم.
امپراتوری چین گفت: زیان نخواهی دید.
اسکندر از چین بازگشت.
با تدبیر امپراتور، چین تنها سرزمینی بود که از هجوم اسکندر ویران نشد. زیرا فرمانروای چین تا دیر نشده با آن جهانگشای مغربی وارد مذاکره شد.
گفتم: آفرین بر تو! این دفعه #سیاهنمایی نکردی!
#شفیعی_مطهر
💖 ☀️ 💖 ☀️ 💖 ☀️ 💖💖 ☀️ 💖 ☀️
برای دستیابی به دانلود رایگان کتابها و دیگر آثار این قلم در
کانال گزینگویههای مطهر،لطفا روی لینک زیر کلیک فرمایید.
https://t.me/nedayemotahar