وب‌نامۀ مطهر

 قطره ای از اقیانوس

سرکار خانم زهره دهقانی پور مدرّس و شاعره 

بسم الله الرحمن الحیم
خدایا! از تو می خواهم درمقام اَمن الهی جایگاه استاد بزرگ علیرضا شفیعی مطهر بهشتی باشد که بر مخلصانت وعده داده ای !
قطره از دریا گفتن نشود جز به دریا پیوستن 

در سخن گفتن از استاد بزرگ سیدعلیرضاشفیعی مطهر از قرآن کریم مایه می گیرم:
اِنّی جاعِلٌ فِی الاَرضِ خَلیفَهٌ
وَ اِنّی اَعلَمُ ما لا تَعلَمون
وَ نَفَختُ فیهِ مِن روحی
وَ اِنّی عَرَضنَا الاَمانَهَ..............وَ حَمَلَهَا الاِنسان
روحی با این وسعت و گنجایش و پذیرفتن رسالت حق اوج انسانیت است و این رسالت بزرگ معنی و مفهوم سجده ملائک بر آدم است و روح خدایی در کالبد انسان دمیدن و رانده شدن شیطان از درگاه رحمن است.
این ها صفات نیکویی است که در وجود استاد علیرضا شفیعی مطهر جمع شده و او را مطهر ساخته است.
انسانی که بلی گفت و پیمان بست و هفت خوان عشق را گذراند و به درگاه معبود رسید.
از منیّت جداشد و عشق ورزید به خالق و خادمِ حق شد.
انسانی که در هر پست و مقامی خودبین نبود و خود خواه نشد.
حقجوی بود و حق گفت و حق خواست و حق ساخت ،تعظیم بر اوجِ خدایی و آیین الهی او.
دنیای زر و زور و تزویر به این انسان های نیک سرشت نیازمند است
ارزش در این است که دانش آموز و دانشجو علم را تنها از کتاب های درسی نیاموزد بلکه از رفتار و مَنِش و پندار استادبهره گیرد.
هرکس آثار استاد را بخواند و یا حتی چند جلسه در کلاس های استاد حضور یابد از خود به خدا رسد و به کرامت انسانی سر تعظیم فرود آورد.
درکلاس گلستان سعدی فراموش نمی کنم گاه حال سماع ،وگاه حال نیایش و گاه اشک شوق بود.
استاد بسیار مهربان و با گذشت و بسیار دلسوز و بسیار در روح کلام جاداشت.
وقت شناس یعنی به گوهر وقت آشناست و همه را در اعمالش به این دُرِّ گران رهنمود می کند.
روزی در کلاس گلستان سعدی از آقایی که در آنجا خدمت و پذیرایی می کرد خواست درکلاس بنشیند و نظر بدهد.
آن روز درچهره یِ  آن مرد دیدم که به چه نشاطی رسید!
گفتم در دل
پیمان چو بستی در اَلَست ،پیمانه بگرفتی به دست
نوشیدی و نوشاندی و یادت همیشه در دل است

در پناهِ رحمت و الطاف الهی باشد که هر صبحگاه و سپیده دم تشنگان علم و ادب بی تاب و مشتاق اند تا در مکتب عالمانه یِ این دانش پژوه فرزانه زانو زده و مشام جان از واژه های نابش معطر کرده و نوش داروی کلامش را آرام بخش آغاز روزشان کنند ،الهام بگیرند از حق گویی وحق جویی حق طلبی ادیبانه یِ او و رهروی راه او باشند در چگونه زیستن و چگونه مرهم نهادن بر زخم و جراحت آلام جامعه و تجدید عهد کرده و لبیک گویند بر عهد و پیمان الهی و سر نهند سرود « خوشا آنان که دائم در نمازند » و بدانند که رستگاری در خدمت به خلق خداست و دلنواز شوند در محضر پر فیض این ادیب و دانشمند و جان نثارراه و فرمان الهی که شیوه اش خدمت رسانی به مستمندان و چاره جویی افتادگان است.
«اللهُ نورُالسَّمواتِ وَالاَرض» و او نیز دیدگاهش از نور الهی است و راهش نور افشانی در صراط المستقیم الهی!

 در خاتمه می گویم:
گفتار تو رفتار تو ،افکار و هم کردارِ تو
جاوید مانَد تا ابد ایثار در آثار تو
یک دل چو دریا پُر ز دُر ،از معرفت لبریز و پُر
دریا به دریا متّصل ،دُر می فشاند دُر ز دُر
«زُهره» نگوید این سخن ،هر محفل و هر انجمن
یاد تو غوغا می کند،بشکسته پُشت اَهرمن
امیدوارم خداوند استاد شفیعی مطهر را از جمیع بلیّات محفوظ و در اَمان نگه دارد.
زهره دهقانی پور

فرهنگی و شاگرد کوچک استاد