وب‌نامۀ مطهر

ﺳﺮودﺧﻮان آزادي و ﻋﺪاﻟﺖ

  اﺳﺘﺎد ﭘﻴﺸﻜﺴﻮت ﻋﺮﺻﻪ ﻫﻨﺮ اﻣﻴﻦ اﷲ رﺷﻴﺪي  

  ﻫﺮ ﻛﻪ او ﺑﻴﺪارﺗﺮ ﭘﺮدردﺗﺮ       

  ﻫـﺮ او آﮔـﺎه ﺗﺮ رخ زردﺗﺮ
(ﻣﻮﻟﻮی)

1- ﻃﺒﻖ ﻗﺮار ﻣﻼﻗﺎﺗﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ ﻫﻤﺸﻬﺮي ارﺟﻤﻨﺪ ﺣﻀﺮت اﺳﺘﺎد ، ﻧﻮﻳﺴﻨﺪه و ﺷﺎﻋﺮ ﻓﺎﺿﻞ و ﺻﺎﺣﺐ ﻛﻤﺎل ﺳـﻴﺪ ﻋﻠـﻲ رﺿـﺎ ﺷـﻔﻴﻌﻲ مطهر در ﻳﻜﻲ از ﻛﺎﻓﻲ ﺷﺎپ  ﻫﺎي ﻣﺼﻔّای ﺷـﻤﻴﺮان ﻧﺰدﻳـﻚ ﺑﻨـﺪه ﻣﻨـﺰل داﺷـﺘﻢ، اﻳﺸﺎن درﺳﺖ در ﺳﺎﻋﺖ ﻣﻌﻬﻮد آﻣﺪﻧﺪ؛اﻟﺒﺘـﻪ ﺑﺎ دﺳﺘﻲ ﭘﺮ از ﭼﻨﺪ جلد از ﺗﺎﻟﻴﻔﺎت ﮔﺮاﻧﻘﺪر ﺧﻮدﺷﺎن. آن ﮔﺎه ﻧﺸﺴﺘﻴﻢ و از ﻫﺮ در سخن گفتیم، از ﺷﻌﺮ و ادﺑﻴﺎت و ﺗﺎرﻳﺦ و ﮔﺎﻫﻲ ﻫﻢ ﺳﻴﺎﺳﺖ ، از اوﺿـﺎع  ﻧﺎﺑـﺴﺎﻣﺎن ﭼﺎپ ﻛﺘﺎب، ﺳﺨﺖ ﮔﻴﺮي ﻫﺎ و ﺳﺎﻧﺴﻮرﻫﺎي ﺑﻲ ﻣﻮرد و دل آزار...
ﺳﭙﺲ ﻣﻮﻗﻊ ﺧﺪاﺣﺎﻓﻈﻲ ﻓﺮارﺳﻴﺪ و ﻣﻦ ﺗﺎﻟﻴﻔﺎت اﻫﺪاﻳﻲ اﻳﺸﺎن را ﺑﺎ ﺷﻮق ﻓﺮاوان ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺮدم، ولی از ﻫﻤﺎن ﻟﺤﻈﺎت اوّلیّۀ ﻣﻄﺎﻟﻌۀ آن  ﻫﺎ، ﺑﺎ ﻓﺮﻫﻨﮓ ﺟﺎﻣﻊ اﻳﺸﺎن رو ﺑﻪ رو ﺷﺪم. اﻛﻨﻮن ﺻﺎدﻗﺎﻧﻪ و به دور از ﻣﺒﺎﻟﻐﻪ و اﻏﺮاق ﺑﺎﻳﺪ ﺑﮕﻮﻳﻢ ﻛﻪ ﻧﺜﺮ ﻣﻄﻬﺮ را ﺷﻌﺮي ، ﺑﻪ دور از ﻫﺮ ﮔﻮﻧﻪ ﺗﻌﺎرف ﻧـﺎب و روان و ﺟـﻮﻻن اﺗﺪﻳﺸﻪ ﻫﺎي ﮔﺮان در ﺑﺤﺮي ﺑﻲ ﭘﺎﻳﺎن ﻳﺎﻓﺘﻢ.  

آن ﭼﻪ در دو ﺟﻠﺪ ﻛﺘﺎب اﻳﺸﺎن ﺑﻪ ﻧﺎم « دل دﻳﺪﻧﻲ ﻫﺎي ﺷﻬﺮ ﺳﺮب و ﺳﺮاب» و ﺑﻪ زﻋﻢ ﺑﻨﺪه « ﺷرب و ﺷﺮاب» می خوانیم، ﺟﺎن ﻧﻮﺷﺘﻪ  ﻫﺎﻳﻲ اﺳﺖ ، ﻋﺎرﻓﺎﻧـﻪ، ادﻳﺒﺎﻧﻪ ،ﻏﻤﮕﻨﺎﻧﻪ ،ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ، ﺷﺎﻋﺮاﻧﻪ ، ﺣﻜﻴﻤﺎﻧﻪ ، ﻣﺘﻔﻜّرانه ، ﺧﻴﺮﺧﻮاﻫﺎﻧﻪ،هشیارانه، ﺟﺎﻧـﺴﻮز و دل اﻓﺮوز ِو پای ﺑـﺮ سر عالم زن از ﻧﻮﻳـﺴﻨﺪه و  ﺷـﺎﻋﺮي ﻓـﺮوﺗﻦ و ﺑﻲ ادّﻋﺎ و ﺑﻨﺎ ﺑﻪ ﻗﻮل ﺳﻌﺪي: 

ﺗﻮاﺿـﻊ ﻛﻨﺪ ﻫﻮﺷﻤـﻨﺪ ﮔﺰﻳﻦ        

ﻧﻬﺪ ﺷﺎخ ﭘﺮﻣﻴﻮه ﺳﺮ ﺑﺮ زﻣﻴﻦ 

او ﺳﺮودﺧﻮان آزادي و ﻋﺪاﻟﺖ و ﻓﻠﺴﻔﻪ و ﺣﻜﻤﺖ  اﺳـﺖ و  ﻫﻤﮕـﺎم  ﺑـﺎ  ﺣـﺎﻓﻆ شیرین سخن: « ﺑﻨﺪه ﻋﺸﻖ اﺳﺖ و از ﻫﺮ دو ﺟﻬﺎن،آزاد » :  

ﻓﺎش ﻣﻲ ﮔﻮﻳﻢ و از ﮔﻔﺘﻪ ﺧﻮد دﻟﺸﺎدم       

  ﺑﻨﺪه ﻋﺸﻘﻢ و از ﻫﺮ دو ﺟﻬﺎن آزادم

2- در کشور ما و جوامع پیشرفته مسئولان مربوطه به کشف و شناخت
اﺳﺘﻌﺪادﻫﺎي ادﺑﻲ و ﻫﻨﺮي ﭘﺮداﺧﺘﻪ و ﺑﺎ اﻧﻮاع وﺳﺎﻳﻞ ﺗﺒﻠﻴﻐﻲ و ﺧﺒـﺮي آﻧـﺎن را  ﺑـﻪ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺑﺸﺮي و دوﺳﺘﺪاران ﻓﺮﻫﻨﮓ و ﻫﻨﺮ ﻣﻌﺮﻓﻲ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ. ﻣـﻦ ﺑـﺎ  اﻃﻤﻴﻨـﺎن ﻛﺎﻣـﻞ ﻋﺮض ﻣﻲ کنم که در این سرزمین و در میان ما، ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﮔﺎن و اﻧﺪﻳﺸﻤﻨﺪان ﺑﺰرﮔـﻲ اﻣﺜﺎل آﻗﺎي ﺷﻔﻴﻌﻲ ﻣﻄﻬﺮ وﺟﻮد دارﻧﺪ و اﻳﻦ ﺑﺮ ﻋﻬﺪه ﻣﺴﺌﻮﻻن و ﻣﻘﺎﻣﺎت ﻓﺮﻫﻨﮕـﻲ اﻳﺮان اﺳﺖ ﻛﻪ رﺳﺎﻟﺖ ﺗﺎرﻳﺨﻲ ﺧﻮد را ﻛﻪ ﺗﺠﻠﻴﻞ و  ﺗﻜـﺮﻳﻢ و  ﺗـﺮوﻳﺞ آﺛـﺎر اﻳـﺸﺎن ﻣﻲ باشد، اﻧﺠﺎم دﻫﻨﺪ .

3  - اﮔﺮ ﻣﻦ ﺑﺮ آن ﺑﺎﺷﻢ ﻛﻪ در ﺧﺼﻮص ﺗﺎﻟﻴﻔﺎت ادﺑﻲ و ﻓﻠـﺴﻔﻲ  اﺳـﺘﺎد  ﺷـﻔﻴﻌﻲ ﻣﻄﻬﺮ ﻛﻪ حقّاً در ﺟﺎن ﻧﻮﺷﺘﻪ  ﻫﺎي ﺧﻮد ﺑﻪ ﺷﻴﻮه  اي ﻣﺴﺘﻘﻞ و اﺑﺘﻜﺎري دﺳﺖ ﻳﺎﻓﺘﻪ  اﻧﺪ و اﻳﻦ ﻳﻜﻲ از وﺟﻮه اﻣﺘﻴﺎز ﻫﺮ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ اﺳـﺖ، در اﻳـﻦ  ﻣﺨﺘـﺼﺮ داد ﺳـﺨﻦ دﻫـﻢ و ﻧﻤﻮﻧﻪ اي از ﺳﺨﻨﺎن ﺣﻜﻴﻤﺎﻧﻪ و دردﻣﻨﺪاﻧﻪ اﻳﺸﺎن را در ﺗﺎﻟﻴﻔﺎت ﻣﺘﻌﺪّدﺷﺎن ﺑﻪ ﻧﻤﺎﻳﺶ بگذارم،  ﺑﻪ ﻗﻮل ﻣﻌﺮوف ﻣﺜﻨﻮي ﻫﻔﺘﺎد ﻣﻦ ﻛﺎﻏﺬ ﻣﻲ ﺷﻮد؛ ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﺳﺨﻦ را ﻛﻮﺗـﺎه می کنم و ﺑﺎ آوردن ﻳﻜﻲ از ﺳﺮوده ﻫـﺎي دﻛﺘـﺮ ﻓﺨﺮاﻟـﺪّین ﻣﺰارﻋـﻲ ﺷـﺎﻋﺮ ارﺟﻤﻨـﺪ ﻣﻌﺎﺻـﺮ ﺷﻴﺮازي ﻛﻪ ﮔﻮﻳﺎي اوﺿﺎع و اﺣﻮال ﻧﺎﺑﺴﺎﻣﺎن و اﻧﺪوه ﺑﺎر اﺟﺘﻤﺎﻋﻲ و ﺗـﺎرﻳﺨﻲ ﺑـﻪ ﺧﺼﻮص ﺑﺮاي اﻫﻞ ﺷﻌﺮ و ﻗﻠﻢ اﺳﺖ،دفتر را فرومی بندم.

 من عزیز اندوهم، ﻧﻮر ﭼﺸﻢ ﺗﻨﻬﺎﻳﻲ 

 ﺷﻤﻊ ﺑﺰم ﺧﻮدﺳﻮزي ﺳﻮز ﺟﺎن ﺧﻮدراﻳﻲ  

 در ﻣﻦ اﺳﺖ ﭼﻮن درﻳﺎ، ﺑﺎ ﻣﻦ اﺳﺖ ﭼﻮن ﺧﻮرﺷﻴﺪ  

ﺑﻲ ﻛﺮاﻧﻪ ﻧﻮﻣﻴﺪي، ﺟﺎوداﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎﻳﻲ   

آﺷﻨﺎي ﻋﺼﻴﺎﻧﻢ ﻫﻤﭽﻮ ﻣﻮج ﺳﺎﺣﻞ ﻛﻮب 

آﺷﻴﺎن ﻃﻮﻓﺎﻧﻢ ﻫﻤﭽﻮ ﻣﺮغ درﻳﺎﻳﻲ 

ﺳﺮﻛﺸﻴﺪه ﻫﻤﭽﻮن ﻛﻮه، در ﺷﻜﻮه ﺑﺲ اﻧﺪوه 

ﻣﻲ ﻛﻨﻢ ﺑﻪ دار ﻋﻤﺮ، مُردنی ﻣﺴﻴﺤﺎﻳﻲ 

مُشت ﻛﻴﻨﻪ ﻣﻐﺰم خست،  دﻳﺪه ام ﺑﻪ ﺧﻮن ﺑﻨﺸﺴﺖ  

 آن ﻋﻘﻮﺑﺖ ادراك، اﻳﻦ ﺟﺰاي ﺑﻴﻨﺎﻳﻲ  

ارج ﺧﻮد ﻣﺠﻮ ای دل، در ﺟﻬﺎن ﻛﻪ اﻳﻦ درﻳﺎ  

 در ﺻﺪف ﻧﭙﺮورده اﺳﺖ، ﮔﻮﻫﺮ ﺷﻨﺎﺳﺎﻳﻲ  

نویسنده،آهنگساز و خواننده رادیو تلویزیون اﯾﺮان 

اﻣﲔ اﷲ رﺷﯿﺪی