«یابنده» یا «بنده»؟
خاطره ها و مخاطره ها
#شفیعی_مطهر
کلاس ششم ابتدایی بودم. معلم مشغول تدریس درس فارسی بود. به این ضرب المثل رسیدیم که :«عاقبت جوینده یابنده بود». آقای معلم این گونه معنی کرد:
« انسان سرانجام یا جوینده است یا،بنده!» من همان زمان معنی درست آن را می فهمیدم،ولی فضای آن زمان کلاس ها به گونه ای بود که منِ دانش آموز جرات نمی کردم فهم درست خود را بگویم ،زیرا تجربه به من آموخته بود اگر خلاف نظر معلّم حرف بزنم ،با تحقیر و توهین روبه رو می شوم ! هنوز این جمله حق مرا می آزارد که چرا نگفتم:
«آقامعلم! اجازه؟ یابنده یعنی پیداکننده.معنی جمله می شود:سرانجام هر جوینده ای گمشدۀ خویش را پیدا می کند!»
اگر امروز هم ما در جامعه جرات و جسارت نداریم اشتباهات مسئولان بالای کشور را با شهامت بگوییم و بنویسیم و اگر بگوییم و بنویسیم،متّهم به سیاهنمایی می شویم،به این علّت است که این گونه تربیت شده ایم!
درس مهم تری که آن روز باید معلم به ما می آموخت و نیاموخت و هنوز هم بلد نیستیم این است که :
هرگاه از هر کس در هر مقامی هر رفتار یا گفتار غلط و ناحق دیدیم یا شنیدیم،باید با اعتراض ،از حق دفاع کنیم!
کانال رسمی گاه گویه های مطهر
https://t.me/fayadha
آثار،سرودهها،مقالات،خاطرات و روزنوشتهای شفیعیمطهر