وب‌نامۀ مطهر

بسم الله الرّحمن الرّحیم

 در مقام مطهر

این روزها که از در و دیوار خبرهای منفی و مرگ و بدی و بیماری می شنویم، خوب است در لابه لای این اخبار بد، خبری از جنس نور و زندگی به شما بدهم. اکنون که نشسته بودم و در فضای مجازی کانال و گروه ها را نگاه می کردم برخوردم به پیام صوتی و نقل خاطره ای از استاد فهیم خودم شفیعی مطهر که به سرعت برق و باد قریب ۱۷ بهار از هم نشینی و همکاری و هم اتاقی بودن با این استاد فرزانه گذشت؛ عزیزی که مردمی است و مردمدار. آن روزها برای این که دلمان نگیرد کارهای خوب او را و خُلق شیرین و گرم او را تکرار می کردم، بعضی رفتارهای او از جنس ذکرند باید دائم تکرار شوند تا فراموش نشوند، مثل درست گویی، راستگویی، مردم دوستی، آزاد اندیشی، بی پیرایه تکلم کردن، در حصور اصحاب قدرت راحت حرف زدن، صادق بودن، میهن دوستی، وطن پرستی، فرهنگ دوستی،  خداترسی، و اوصافی بیش از این ها که برشمردم. 

دوستان عزیز! آری که باید خوبان را پاس بداریم، او در همین حوالی است! باید قدرش را بدانیم و بر صدر نشانیم،اگر کمی دورتر شویم می فهمیم که قدر او و قیمت او بیش از این هاست! از نگاه من اگر هر کسی به اطرافش نگاه کند، زندگی را خواهد دید! بخشی از زندگی قدر شناسی است بر اساس قانون جبران.
 لذا دعا می کنیم خداوند جناب استاد فرزانه و مطهر ما را غرق آرامش کند و وجودش سلامت باشد (ان شاالله). 

او برای همه دوستان مَلجَاء و پناه است، با صدای رسایش که گرم و صمیمی است، آواز و سرود زندگی می خواند، با سلوکش درس مردم داری می دهد، با اخلاق نیکویش که به سرعت فضا را می شکند و فاصله ها را کم می کند، با بیان خاطراتش فضا گشایی می کند و درس می دهد،او اصرار دارد دیگردوست باشد، هیچ گاه در مقام ادّعا برنیامده تا دیگران بدانند او چقدر می داند!
من در مقام یک دوست و (البته شاگرد) برای او احترام ویژه قائلم و چقدر خدای مهربان را شاکرم که چندسال از عمرم را در کنار این بزرگوار تلمُّذ کردم و درس ها آموختم، او که در اثبات چیزی به کسی نیست، تواضع درونی دارد، معلمی به تمام معنا با وفا است،دغدغۀ جامعه فرهنگیان را دارد بارها خدمتشان عرض می کنم اوضاع را چگونه می بینید و او که کوله باری از تجربه و دانش و حکمت را با هم دارد، باز امیدوارانه می گوید باید کوشید و جوشید چون پروانه از پیله بیرون آییم!
 او گزیده گو است و در بیان انتقادها تیز و صریح و همیشه انتقادهایش همراه با راهکار بوده و هست. از زمانی که در فصلنامه فرهنگ مشارکت با هم بودیم ، او به من درس ها داد که در آن امور پیشقدم بود. او فرهنگی بود و فرهنگی ماند.
استاد شفیعی مطهر از درون انسان مطهر و منظمّی است، اهل تفکّر و مطالعه زیاد، دانش آموختۀ رشتۀ ادبیّات فارسی و مسلّط به ادبیّات عرب و صاحب تکینیک در آموزش دستورزبان فارسی. یک روز که به گفتگو با ایشان نشسته بودم، با لحنی زیبا و دلسوزانه گفت: 

«من معتقدم رنج بشر امروز با معنویت و دیگر دوستی و دستگیری از یکدیگر کاهش می یابد.»

او که انگشتان سریعی در نوشتن دارد و درد دین دارد و آشناست و صاحب چندین تالیف و کتب شعر و وبلاگ و کانال و سفرنامه و.. حافظ دوست و حافظ خوان و مولوی شناس با آثار نو عجین است روی گشاده دارد و سفره ای گشوده؛ با نسل جوان مرتبط است،حقیقت را استوار و صریح مطرح می کند. 

نامت بلند! استاد عزیزی که سال ها در خدمت مکتب اهل بیت علیهم السّلام بوده و هستید و دارای تالیفات و آثار ارزشمند قلمی و فکری و تربیت دانش آموزان و دانشجویان و مردان و زنانی آزاده و مسئول و پاسخگو.  شما که پیشگامی در تلاش، شما که صریح اللّهجه اید و خلّاق.
چند خط به پاس احترام تقدیم کردم به استاد پیشکسوت و فرزانه ام در شامگاه هشتم رمضان ۱۴۴۲ و چهارشنبه اول اردیبهشت ۱۴۰۰
 برایتان از خداوند متعال سلامتی آرزو دارم. عزّتتان مستدام باد!

دعاگویتان: شریف کاظمی🙏