وب‌نامۀ مطهر

بسم الله الرحمن الرحیم

روح پاک استاد دکتر غلامحسین حیدری به سوی معبود پرکشید!

  در نهانگاه زرد هر پاییز ، صدها جوانه سبز بهار، سرِ رويش دارد و پاي پويش.

  هر گلي كه امروز پرپر مي شود، فردا از رخسار هزاران غنچه سرخ سر برمي آورد و بر روي جهان لبخند مي رند.

  در هر غروب ، خورشيد شبانگاهي مي رود تا روزي ديگر را بياغازد . در بطن هر غروب سياه، طلوعي سپيد و جهاني اميد نهفته است.

   « مرگ هیچ نیست مگر پلی که شما را از گرداب سختی ها به ساحل سعادت و کرامت و بهشت های پهناور و نعمت های جاوید عبور می دهد. پس کدام یک از شما کراهت دارد که از زندان به قصر منتقل شود؟ » ( امام حسین علیه السلام در روز عاشورا به یارانش)

 « شما برای بقا خلق شده اید ، نه براي نابودي و فنا و با مرگ تنها از عالمي به عالم ديگر منتقل مي شويد.» ( پيامبر اكرم - ص -)

  « بهای وجود شما چیزی جز بهشت نیست ، پس آن را جز به بهشت نفروشيد.» 

( امام علی علیه السلام ، نهج البلاغه ، حکمت ۴۴۸) 

   اكنون كه از يورش تندباد اجل گلي از شاخساران باغ فضيلت پرپر شده و غبار غم و اندوه بر سر و روي خاندانی بزرگوار نشسته و ساقۀ تُرد دل ها را شكسته است ، ما نيز با قلبي مالامال از اندوه ، خود را در ماتم شما شريك مي دانيم و به همه بازماندگان شريف و همۀ همکاران و دوستان ایشان تسليت مي گوييم.

  اندوه ما نه از اين است كه روح بلند آن عزيز سفركرده استاد فرزانه و فرهیخته جناب آقای دکتر غلامحسین حیدری از زندان دنيا به رضوان خدا پركشيده، بل كه از اين روي است كه صفاي حضور و سعادت بهره وري بيشتر از وجود ايشان را از دست داده ايم.

  از درگاه خداوند منان براي آن فقيد سعيد غفران و رضوان الهي و براي همه بازماندگان داغدار صبر جميل و اجر جزيل مسئلت داريم. 

سید علی رضا شفیعی مطهر

7 شهریور 1400