گزین گویه های مطهر
☘️🌺🍃🌸☘️🌺🍃🌸☘️🌺
1260-در هر «پگاه» و هر «صبحگاه»،
که مردمِ «اندوهگین» در این «سرزمین»،
از «خانه های تنگ» و «آشیانه های آذرنگ» بیرون می آیند،
همه با «اعصابی آشفته» و «اضطرابی نهفته»،
گویی «گاله هایی از زباله» و «مُچاله هایی از سگاله»با خود حمل می کنند!
اینان با سری «مَایوس از رهایی» و «مَانوس با تنهایی»،
و با دلی «پردرد از رکود» و «سرد از بهبود»،
با «شتاب می دَوَند»،ولی جز به «سراب نمی رسَند»!
هر «باور»،«نابارور» شده و هر «همایش» «بدونِ آیش»!
گویی هر «عابر» در «معابر»،
«عَرّادۀ انزجار» و «آمادۀ انفجار» است.
او با هر «شگردی» در جست و جوی «هماوردی» است
که «گالۀ زُباله» و «مُچالۀ سگاله» را بر سر او فروریزد!
گویی او با هر «نیرنگ» با همه «سَرِ جنگ» دارد!
همۀ این «رفتارهای ناگوار» و «کردارهای ناهنجار»،
ناشی از «فشارهای روانی» و «آوارهای نهانی» است.
...و همه این ها ریشه نه در «گفتارِ یاران»،که در «رفتارِ شهریاران» دارد!
************
آذرنگ: اندوه،رنج،محنت
گاله: جوال،تاچه
نواله : گلولۀ خمیر،لقمه،توشه
مُچاله: چیزی که میان دست فشرده شده باشد
سگاله:سرگین سگ
مَانوس: انس گرفته ،خوگرفته
آیش: باروری،میوه دادن
عَرّاده: آلتی جنگی در قدیم مانند منجنیق
انزجار: بیزاری داشتن،نفرت
آوار: آزار،رنج،ستم،بی نظمی،فساد،غارت،چپاول
☘️🌺🍃🌸☘️🌺🍃🌸☘️🌺
شفیعی مطهر
آثار،سرودهها،مقالات،خاطرات و روزنوشتهای شفیعیمطهر