پیام به همۀ معلّمان میهن
به بهانه هفته بزرگداشت مقام معلم
☘️🌺🍃🌸☘️🌺🍃🌸☘️🌺🍃🌸
جام شبمان تهی ز مهتاب مباد
بر دیدۀ ما وسوسۀ خواب مباد
رودیم و به لب سرود دریا داریم
در ما نفس هرزه مـُــرداب مباد
با تو سخن میگویم ؛ آن سان كه قطره با دريا، ريگ با صحرا،ذرّه با صخره
و برگ با جنگل.
خورشيد در سايهسار بلند قامت تو ميآرامد و همۀ خيزابههاي خطر رو به
ساحل خيرآفرين تو مي خرامد.
از شاخساران سبز نگاه تو ميتوان سبدسبد شكوفههاي مهر را چيد و
و دامندامن لالههاي عشق را درويد.
از دُرواژههاي ناب سخنان تو ميتوان قصري ساخت به ارتفاع رفعت و
به شكوه شهامت.
تو هر شب يك سبد ستاره از باغ خواب من ميچيني
و كهكشاني از كوكبهاي فضيلت ميآفريني.
آموزههاي اثربخش تو شعلههايي از آفتاب است و بارقههايي از مهتاب.
تو دل را به حق ميسپاري تا سر را به ناحق نسپاري.
شكوه خاطرههايم در قاب لحظههاي با توبودن جان ميگيرند و آژمان ميپذيرند.
پيوند جاودانۀ من با تو چونان پُلي است از ساحل خاطر تا جزيرۀ خاطره.
نميدانم با چه رشته اي مي توان اين لحظهها را به بند
و اين انديشهها را به كمند آورد؟
خاطرههاي شيرين تو در خاطر حزين من با قامتي به بلنداي قيامت
قد برميافرازند و با گذشت زمان هرگز رنگ نميبازند.
تو به تنها با زبان شكرافشان كه با نگاه نگران خود چه سخنهاي ناب ميگويي
و چه غنچههايي را كه ميشكوفاني ؛
زباني كه نه لالترين زبان ، كه زلالترين بيان است.
نگاه نافذ تو ماناترين گواه است و پاياترين پناه.
آنجا كه زبان را ياراي گفتن نيست، چشمان را ياراي راز دل نهفتن نيست.
تو قطرۀ اشكي هستي كه از چشم افلاك چكيدهاي و بر دامن خاك نشستهاي .
هماره پايندهاي ، چون هميشه پويندهاي ، چه ، پويايي راز و رمز پايايي است.
جرعهاي از طراوت لبخند تو يك كوير پژمردگي را شكوفا
و دلهاي افسرده را مصفّا مي كند.
چو ذرّه گر چه حقيرم ببين به دولت عشق
كه در هواي رُخت چون به مـــهر پيوستم
آن گاه كه شميم خاطره از كوچهباغ هاي خاطر تو ميگذرد،
صحن و سراي گيتي را عطرآگين ميسازد.
من بهار را دوست ميدارم ، زيرا نسيم آن بوي نفس تو را دارد.
من پگاه را ميپسندم، چون تو در آن پلك ميگشايي.
من سپيده را مي پرستم، زيرا به رنگ عصمت توست.
من به كوهساران عشق ميورزم، زيرا صفاي سخن تو را دارد.
من در برابر نرگس، مسحور ميشوم، چون با چشمان تو مرا مينگرد.
زبان سوسن مرا مجذوب خود ميكند، زيرا با زبان تو سخن ميگويد.
بوي گل مستم ميكند، چون رايحۀ تو را از آن ميبويم.
استاد من ! نگاهت را از من مگير و پوزشم را در نارسايي سخن بپذير !
تو دنيا را زيبا مينگري و آن را زيبا مينگاري!
استاد بزرگوار من ! دنيا از پنجره نگاه تو زيباتر است!
☘️🌺🍃🌸☘️🌺🍃🌸☘️🌺🍃🌸
بار ديگر بهار دل انگيز فرا رسيد و ارديبهشت مشكبيز از راه رسيد.
بار ديگر ناي آبي آبشاران و حلقوم لطيف چشمهساران،
روان خستۀ ما را با شميم خجستۀ هفتۀ معلم طراوت بخشيد .
اكنون در آستانۀ هفتۀ بزرگداشت مقام والاي معلّم
خرسندم كه خاضعانه فرارسيدن اين ايّام ميمون و مبارك را
به پيشگاه همۀ استادان فاضل و فرهيخته تبريك و تهنيت عرض كنم.
امید که متولّیان میهن به خویش آیند و راه رشد و رشاد را بپیمایند
و معلّم را قدر بدانند و او را بر صدر نشانند!
بهروزي و پيروزي روزافزون همۀ همكاران فكور و فرزانه را از درگاه ايزد منّان آرزو دارم.
در كسب رضاي حق موفّق باشيد
علیرضاشفیعیمطهر
اردیبهشت 1402
آثار،سرودهها،مقالات،خاطرات و روزنوشتهای شفیعیمطهر