وب‌نامۀ مطهر

موانع نهادینه شدن فرهنگ گفت و گو 

 قسمت هفتم

  ۵ - عدم مهارت درست گفتن

  خوب و درست سخن گفتن و استفاده از واژگان به جا در مقابل شخصیت های متفاوت با شان و اندازه آن ها ، يك توانايي فردي محسوب مي شود. اين مهارت جزئي از مهارت هاي زندگي است كه مي تواند در دوره دبستان يا دبيرستان در مدارس تدريس شود.

    دكتر فاطمه قاسم زاده روان پزشك در اين باره مي گويد:

      « دلیل عمده رفتارهای این چنینی به اعتقاد من این است که ما شیوه گفت و گو را نمی دانیم و این که نمی دانیم که واکنش واقعی ما در برابر این برخوردهای آزار دهنده چه باید باشد. ما در برابر سخن های ایذایی و تهدیدآمیز می توانیم کنش و واکنش های متفاوت داشته باشیم . يكي اين كه در برابر رفتار پرخاشگرانه و عيب جويانه هيچ واكنشي نشان ندهيم و خودمان را درگير نكنيم و يك شيوه انفعال را در پيش بگيريم كه اين در واقع درست نيست . بايد هر انسان در برابر مسائل مختلف واكنش فعال تري داشته باشد. استفاده از واژگان كنايه آميز و پرخاشگرانه از كلمات آزاردهنده بيشتر در افراد بزرگ سال بروز مي كند . البته مي توان اين نكته را در دوره كودكي و نوجواني به افراد آموزش داد.

   اگر در برابر اين حركات ، ما شيوه انفعالي به كار ببريم و احساس ناراحتي خود را بيان نكنيم ، مشكل حل نمي شود. ما بايد تمرين كنيم در برابر برخوردهايي بدون عصبانيت رفتار قاطع داشته باشيم و منفعل عمل نكنيم و حتما واكنش درستي را از خود نشان دهيم.»

    این روان شناس به شیوه های مهارت های زندگی اشاره می کند:

   « بحث مهارت های زندگی باز در این جا مهم است . ما باید شیوه های سخن گفتن و درست سخن گفتن را در دوران کودکی آموزش بدهیم و به کودکان یاد بدهیم که در برابر چنین برخوردهای ایذایی چه واکنشی باید نشان داد با پرهیز از خشونت . » (همان)

ادامه دارد....