«از بیرون بنالیم» یا «از درون ببالیم»؟!
من «نویسایی نَوَند» و «اصلاحگری انديشمند» را ديدم
كه« اصلاح نهال را از ريشه ها» ،
و «اصلاح خصال را از انديشه ها» آغاز مي كرد،
نه از «شاخه هاي سرگردان» و « احساسات لرزان».
بنابراین دریافتم که اصلاح هر «جماعت» از «تربیت» آغاز می شود.
باید همین امروز «فرد»ها را «شناخت»
تا «فردا» را «ساخت».
«تربیت» از «ناتوانی ذلیل»،«انسانی نبیل» می سازد
و از «وجودی حقیر»،«موجودی دلیر»!
انسان هزار«حنجره آواز» دارد و هزار«پنجره پرواز»؛
اما «انسان حقیر» محبوس در «قفس تحقیر»
حنجره اش «خسته» و پنجره اش«شکسته» است!
نه«پَرِ پَرواز» دارد و نه«حنجره آواز»!
برای رسیدن به توسعه نباید «از بیرون بنالیم» بلکه باید «از درون ببالیم»!
#شفیعی_مطهر
----------------------------------------
نویسا : نویسنده
نَوَند : تند و تیز،تیزفهم
نبیل: نجیب و شریف،دانا و هوشیار
بالیدن : رشدکردن،بزرگ شدن،تناورگشتن
@amotahar
آثار،سرودهها،مقالات،خاطرات و روزنوشتهای شفیعیمطهر