وب‌نامۀ مطهر

« بهار شکوفایی » و « روزگار رهایی » !

 در این « دَیر و دیار » و در این « عصر و روزگار»

کسانی هستند که همۀ «شکوه شخصیّت» شان و «انبوه هویّت» شان 

نه در « احساس و تفکُّر » که در « لباس و تظاهُر »خلاصه می شود. 

در منطق اینان این سرودۀ سعدی نه « تعریف »،

که این گونه « تحریف »  می شود:

تن آدمی شریف است به جان آدمیت؟!

نه ! همین لباس زیباست نشان آدمیت!

 اینان در « بهار شکوفایی » و « روزگار رهایی »

نه « ذوق گفتن » دارند و نه « شوق شکفتن »!

بل که « سر بر زیر » دارند و « پای در قیر»!

#شفیعی_مطهر

-------------------------

دَیر : صومعه،آتشکده،عبادتگاه

دیار: شهر و قبیله،خانه ها

انبوه: پیچیده و درهم،بسیار

تحریف: کج کردن،تغییر و تبدیل سخن کسی از حالت اصلی خود

گاه گویه های مطهر   telegram.me/amotahar